Τ' ΑΓΚΥΛΩΤΟ Τ' ΑΓΚΙΣΤΡΙ / ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ / ΚΑΘΩΣ ΠΟΤΕ / ΝΥΚΤΑ ΗΤΟΝ, ΟΨΕΙΣ ΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Posted by Γιώργος Τσακιράκης | Posted in | Posted on 9:16 μ.μ.

0



 Ανύτης Μυτιληναίος (279 π.Χ.), απόσπασμα

Της Αφροδίτης είναι εδώ τόπος ιερός. Εκείνη
να καμαρώνει απ' τη στεριά την θάλασσ' αγαπά,
για να χαρίζει των ναυτών ολόγυρα γαλήνη
τι τάγαλμά της άμα δει το πέλαγος σιωπά. 






Λεωνίδας Ταραντίνος (270 π.Χ.), απόσπασμα

Τ' αγκυλωτό τ' αγκίστρι του και το μακρύ καλάμι
τα δυο του καλαθόψαρα κι αυτή την καθετή
και τον πλεχτό τον κιούρτο του, οπού τον είχε κάμει
για σπάρους και για σμύραινες παγίδα δυνατή,
και το καμάκι, το τριπλό της θάλασσας αρπάι,
ως και της ψαροπούλας του τα δυο μικρά κουπιά,
στον Ποσειδώνα ο γερο Οπλάς τα χάρισε, αυτό πάει,
τα σύνεργα της τέχνης του δεν τα δουλεύει πια.


*



Κλαυδιανός Αλεξανδρεύς (περί το 400 μ.Χ.), απόσπασμα

Καθώς ποτέ, την θάλασσαν σαν έπλεα την γαλάζια
και τ' ανακατωνόμενα του πόντου έτρεμα βάθη,
στους πελαγίους ήρθε μου θεούς ευχή να κάμω,
και άμα μου πέταξε η φωνή, έσβησε τ' άγριο κύμα,
τ' ανέμου λούφαξε η βοή κ' εχάρηκε κι ο ναύτης,
σαν του μεγάλου είδε θεού μπροστά του την βοήθεια,
έτσι και τώρα - τι είσ' εσύ Θεός της ωδής Φοίβε -
του τραγουδιού μου θα ευχηθώ καλότυχο ταξίδι!
Προσγέλασέ μου κιάκουσε, γιατί με την βουλή σου
είναι κι ο φόβος πιο μικρός κ' η ελπίδα πιο μεγάλη
καθώς τριγύρω απλώνεται της πόλεως του Αλεξάνδρου
το μέγα πέλαγος, ορμούν τα κύματα τα μύρια
και των λαών απανωτά. κ' εγώ σαν μουσοπόλος
ναύτης, με θάρρος κυβερνώ καράβι του Ελικώνος
και με τραγούδι φόρτωμα πρυμίζω προς τη δόξα.

 
*




Μουσαίος Γραμματικός (520 μ.Χ.), απόσπασμα

Νύκτα ήτον, που οι αέρηδες χειρότερα μανίζουν
και πιο φυσούν και πιο κτυπούν και πιότερο δριμύζουν
κι απάνω στακροθάλασσα μαζί σύγκρατοι πέφτουν.
Τότε κι ο Λέανδρος ναυρή την ακριβή του νύφη,
με τον γιαλό τον άπονο φριχτά χαροπαλεύει.
Τότε πηδούσε το νερό, κύμα στο κύμα εκύλα
κι ο ουρανός κ' η θάλασσα τότε γινήκαν ένα.
κι από παντού σηκώθη αχός που μάχονται οι ανέμοι,
ο Εύρος με το Ζέφειρο, με το Βορρά ο Νότος.
και δος του χτύπος άπαυτος της βροντοκυματούσας.